Maximilien LUCE (Parijs, 1885-1941)

Deze Franse schilder werd achtereenvolgens opgeleid in de gravure en de schilderkunst en beweegt zich in de kringen van Camille Pissarro, Cross, Van Rijsselberghe en Signac, die vormen trachten op te bouwen aan de hand van gescheiden tinten.

Luce voelt zich in eerste instantie aangetrokken tot de natuur en de landschappen. Maar hij keert zich snel af van zijn eerste werken, nadat hij met het werk van Constantin Meunier een domein ontdekt dat hem bijzonder interesseert. Hij is immers een anarchistische militant, die tot de arbeidersklasse behoort.

Zijn aanwezigheid in de verzamelingen van het Museum van Charleroi wordt verantwoord door de talrijke reizen die de artiest in deze regio ondernam, in gezelschap van Van Rijsselberghe en Meunier. Door gebruik te maken van de gescheiden toets kan men het bruisende van de regio krachtig vatten, de vormen, kleuren en lichtinval van dit industriële gebied exploreren.
In tegenstelling met de impressionisten, geometriseert de artiest de toets, brengt er systeem in en laat de impressionistische mist optrekken ten voordele van een stevige structuur.