Marc Feulien (Courcelles 1943)

Als leraar keramiek aan de Academie voor Schone Kunsten van Charleroi is Marc Feulien een opgemerkt artiest sinds het begin van de jaren 70. Als uitgangspunt voor zijn reflectie, gebruikt hij de intrinsieke kwaliteiten van de materialen die hijvoor zijn werk kiest. De terracotta uiteraard, waarin hij uitblinkt, maar ook kwik, blauwe steen, glas, beton, zinkbladen op papier of gietijzer toegepast. Daniel Fauville (1953), een andere artiest, gebruikt eveneens dit referentiemateriaal van het industriële verleden van de regio…

Vertrekkend met verschillende materialen, communiceert Feulien met de toeschouwer over het brede spectrum van gevoelssensaties die in de natuur opgingen of door de mens opgewekt en vervolgens vergeten. Naast deze kenmerken wilt Feulien de aandacht van de toeschouwer niet richten op de techniek. Zijn werk wordt gevoed door het telkens weerkeren van het vierkant en de kubus, geometrische figuren die worden aanzien als de archetypes van zijn artistieke aanpak.

Marc Feulien is ook één van de zeldzame artiesten die het probleem hebben opgelost van de integratie van hun werk in verband met architectuur. In zijn geval moet men eerder spreken van het beheer van beeldhouwwerken vanaf fundamentele figuren, inherent aan het uitgangspunt van de architect. Het werk ontstaat uit de plek, in een haast " chromosomische " verhouding ermee. Zijn beeldhouwwerk aan de ingang van het Centre culturel régional de Charleroi (Regionaal Cultureel Centrum van Charleroi) getuigt van deze kwaliteit.